فصل اول - زكات ، خمس ، انفال و فيء نظر به اينكه در بخش چهارم ادلهء مربوط به زكات و خمس و انفال و فيء را مشروحاً ذكر خواهيم نمود ، فلذا در اينجا از درج آنها خوددارى مىنمائيم گرچه آنها نيز دليل بر مالكيت خصوصى مىباشد زيرا : ادلهء زكات مىگويد كه بقيهء مال پس از بيرون كردن زكات در تملك صاحب مال باقى مىباشد و همچنين ادلهء خمس دلالت دارد بر اينكه چهار پنجم مال در تملك صاحب مال باقى است ، به علاوه همين ادله كه به صاحبان اموال مىفرمايد : زكات يا خمس بدهيد دليل بر اين است كه آنان را مالك مىداند كه از آنها مطالبهء زكات و خمس مىكند زيرا اگر آنها مالك نبودند و همهء اموال مال دولت بود ، جائى براى گرفتن زكات و خمس يا موردى براى مطالبهء از آنها نبود . و اما ادلهء انفال و فيء نيز اثبات مىكند كه اشخاص انفال را پس از احياء كردن طبق شرايط و سربازان و مستحقين فيء و غنائم را پس از تقسيم ميان آنان مالك مىشوند و همچنين فقرا با گرفتن زكات و سادات فقير با گرفتن خمس شخصاً مالك مىشوند . متون آيات و احاديث مربوط به آنها در بخش چهارم خواهد آمد .